មិនដឹងដាក់ចំណងជើងថាម៉េច គ្រាន់តែចង់សរសេរ…
————————————————————–
ឆ្អើម…
ធ្លាប់ជួបអត់…ពេលយើងកំពុងពិបាកចិត្ត ឬជួបបញ្ហាអ្វីមួយមែនទែន… តែបែរជាមានមនុស្សឃើញពីសភាពរបស់យើងហើយបែរជាឆ្អើម រអើម រហូតរមូលចង់ក្អួតទៅវិញ… ពិតជាអស្ចារ្យមែន!
————————————————————–
ភ្លេចមែនណ៎? ឬក្លែងធ្វើជាភ្លេច?
ហេតុអ្វីបានជាតួលេខពិតប្រាកដប្រែប្រួលអស់អញ្ចឹង? ឬក៏ពិតជាភ្លេចមែន! ការចងចាំអីក៏អន់ម៉្លេះ ឬក៏ទាំងនោះវាគ្មានតម្លៃគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចងចាំ?
សុំឲ្យភ្លេចបានមែនទៅចុះ… ព្រោះទម្លាប់កុហកមិនមែនជារឿងល្អទេ ស៊ូចងចាំខុសតែកុំកុហក!
————————————————————–
រឿងឈឺក្បាល…កើតឡើងពីរឿងដែលមិនមែនជារឿងរបស់ខ្លួន
ជារឿងៗព្រោះតែជាមនុស្សគិតច្រើនអត់បានការ ជាពិសេសរឿងដែលមិនមែនជារបស់ខ្លួន តែជារឿងរបស់មនុស្សដែលខ្លួន ចាត់ទុកថាសំខាន់ក្នុងជីវិត…
ពេលគេយកមកពិភាក្សា ឬ មកនិយាយឲ្យស្តាប់លេងៗ ក៏តាំងគិតជួយឈឺឆ្អើលជួយឲ្យយោបល់ គិតទៅទៅមក ដូចម៉េចមិនដឹងគេ… ចង់កែអាទម្លាប់ជាទីប្រឹក្សានឹងដែរ តែមើលទៅបែបយ៉ាប់… ឡូយត្រង់តែរឿងខ្លួនឯងវិញ ធំប៉ុនមេឃ…បែរជាហាប្រាប់អ្នកទី៣មិនបាន! ចប់ដូចគេចុក…ណែនឈឺពេញទ្រូងម្នាក់ឯង … ហាហាហា ឲ្យយកទៅនិយាយម៉េចកើត បើអ្នកដឹងរឿង ឬនៅក្នុងហេតុការណ៍ ផ្ទាល់ គេដឹងគេឆ្អើមរអើមចង់ក្អួតទៅហើយ ចុះទម្រាំអ្នកពីចម្ងាយវិញ មិនរឹតតែវីវរធំហើយ… ទ្រាំតទៅទៀត….
————————————————————–
សភាពការណ៍តានតឹងនៅកន្លែងធ្វើការ
ការងារច្រើនហូរដូចទឹកបាក់ទំនប់….នេះមិនសូវអីទេ…តែបែរជាមានសម្ពាធសតិអារម្មណ៍ទៅវិញ… ព្រោះការបែងចែកមិនស្មើ ឬ ហើយថាការបំពេញបំណងមនុស្សច្រើននាក់ក្នុងពេលតែមួយមិនស្មើគ្នា ឬហៅថាការអាក់អន់ស្រពន់ចិត្ត…. សរុបទៅសរុបក៏នាំឲ្យក្លាយទៅជាសភាពការណណ៍តានតឹងក្នុងចិត្តរៀងៗខ្លួន… មិនចង់ចូលខ្លួនទៅពាក់ព័ន្ធរឿងពួកនេះទេ តែចៀសមិនរួច…ចូលបាត់ទៅហើយមានតែទ្រាំ…សង្ឃឹមរំពឹងថានឹងបានធូរស្បើយក្នងពេលខ្លីៗឆាប់ៗខាងមុខនេះ …
————————————————————–
អរគុណពួកម៉ាក់…
មួយក្រុមតូចដែរតែងតែបបួលខ្ញុំទៅនេះ មកនោះ ធ្វើនេះ ធ្វើនោះ មិនសូវជាដាច់… បើដូចកាលពីមុន ហើយជួបរឿង(តានតឹង)បែបនេះ មិនចង់គិតឡើយថានឹងមានអ្វីកើតឡើងចំពោះខ្លួនឯង … អរគុណច្រើនពួកម៉ាក់សម្លាញ់…ទាំង ៤!
————————————————————–
អនាគត….
ទៅឬមិនទៅ ធ្វើឬមិនធ្វើ… ពិតជាពិបាកសម្រេចមែនខ្ញុំ! គិតដើរមួយជំហានគិតមួយជំហានហើយ… ជួបបញ្ហាចាំដោះតាមហ្នឹងទៅ បើខំច្បាស់ជាទៅណាមិនបានឆ្ងាយទេ… ព្រោះតែរឿង ទៅមុខមិនរួចបារម្ភក្រោយ ថយក្រោយមិនកើតព្រោះអនាគត!
