នៅសុខៗក៏ស្រាប់មានមនុស្សម្នាក់ ដែលទើបស្គាល់ គេមកសួរថាមាននឹកគេ អត់?
“ខានជួបម៉ានង៉ៃ មាននឹកញុំអត់”
“នឹក?” ចង់ភាំង តែមួយភ្លែតក៏នឹកបានថា គេលេងសើច ហើយក៏តបទៅគេវិញថា
“ចង់ឲ្យខ្ញុំនឹក?”
“ណឺងហើយ! ចង់តើហ៍ ចង់ឲ្យនឹក”
“ម៉េចបានចង់ឲ្យខ្ញុំនឹក? ” សួរហួសទៅហើយ ទើបគិតបានថា ខ្ញុំមិនទាន់ចង់ស្តាប់ចម្លើយពីគេទេ ខ្លាចចម្លើយនោះធ្វើឲ្យគិតច្រើន អញ្ចឹងខ្ញុំក៏សួរសំណួរមួយទៀត ដើម្បីលុបសំណួរមុននេះ
“ហើយមាននឹកខ្ញុំអត់ណឹង? ខានជួបគ្នាម៉ានង៉ៃណឹង”
“នឹក! ខ្ញុំនឹកតើហ៍”
———————————————-
មិនចម្លែកទេ ព្រោះខ្ញុំដឹងថាគេលេងសើច ការសន្ទនាខាងលើកហាក់ដូចជាទំពក់មក ផ្ពក់ចិត្តខ្ញុំឲ្យនឹកទៅរឿងមួយផ្សេងទៀតទៅវិញ រឿងដែលទាក់ទងនឹងពាក្យថានឹកនេះ …
នឹកឡើងសួរខ្លួនឯងក្នុងចិត្តថា “តើមនុស្សម្នាក់នោះ គេមាននឹកខ្ញុំខ្លះឬទេ? តើគេមានដឹងទេថាខ្ញុំនឹកគេរាល់ថ្ងៃ? ឬគេពិតជាភ្លេចខ្ញុំមែនទេដឹង?”
———————————————-
ចិត្តពិតខ្ញុំមិនចង់នឹកគេទៀតឡើយ តែមិនមែនមានន័យថា ខ្ញុំចង់ភ្លេចគេឡើយ …
កាលពីមុនពេលនឹក បានមាន᧨កាស ឬមានកន្លែងឲ្យពួនឈរលួចមើលគេ វាពិតជាអាចជួយខ្ញុំបានច្រើនមែន តែពេលនេះគេដឹងខ្លួន គេធ្វើគ្រប់យ៉ាងដើម្បីគេច…
“ស្ពប់ខ្ញុំខ្លាំងណាស់មែនទេ? ស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ខុសខ្លាំងណាស់មែនទែន? ហេតុអ្វីបានជាស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ឈឺចាប់យ៉ាងនេះ?”
vRYA on 
sopheak on 
វណ្ណសារ on 
Nimol on 
อีควายไทย on
ព្រឺសម្បុរដល់ហើយ
មានស្នេហាទៀតហើយកាយ៉ុយ!!!
ឈុត Mr. V មានស្នេហា!
@bong Soky: មានយូរហើយ តែគួរប្រើពាក្យថា ឈុត Mr. V Broken heart បានត្រឹមត្រូវ ហេហេហេ!
@ afro : So… what huh? lolzzzz
@ Nimol : ម៉េចចឹង? ព្រឺល្មេចទៅ?