នៅសុខៗក៏ស្រាប់មានមនុស្សម្នាក់ ដែលទើបស្គាល់ គេមកសួរថាមាននឹកគេ អត់? “ខានជួបម៉ានង៉ៃ មាននឹកញុំអត់” “នឹក?” ចង់ភាំង តែមួយភ្លែតក៏នឹកបានថា គេលេងសើច ហើយក៏តបទៅគេវិញថា “ចង់ឲ្យខ្ញុំនឹក?” “ណឺងហើយ! ចង់តើហ៍ ចង់ឲ្យនឹក” “ម៉េចបានចង់ឲ្យខ្ញុំនឹក? ” សួរហួសទៅហើយ ទើបគិតបានថា ខ្ញុំមិនទាន់ចង់ស្តាប់ចម្លើយពីគេទេ ខ្លាចចម្លើយនោះធ្វើឲ្យគិតច្រើន អញ្ចឹងខ្ញុំក៏សួរសំណួរមួយទៀត ដើម្បីលុបសំណួរមុននេះ “ហើយមាននឹកខ្ញុំអត់ណឹង? ខានជួបគ្នាម៉ានង៉ៃណឹង” “នឹក! ខ្ញុំនឹកតើហ៍” ———————————————- មិនចម្លែកទេ ព្រោះខ្ញុំដឹងថាគេលេងសើច ការសន្ទនាខាងលើកហាក់ដូចជាទំពក់មក ផ្ពក់ចិត្តខ្ញុំឲ្យនឹកទៅរឿងមួយផ្សេងទៀតទៅវិញ រឿងដែលទាក់ទងនឹងពាក្យថានឹកនេះ … នឹកឡើងសួរខ្លួនឯងក្នុងចិត្តថា “តើមនុស្សម្នាក់នោះ គេមាននឹកខ្ញុំខ្លះឬទេ? តើគេមានដឹងទេថាខ្ញុំនឹកគេរាល់ថ្ងៃ? ឬគេពិតជាភ្លេចខ្ញុំមែនទេដឹង?” ———————————————- … Continue reading →
vRYA on เธออยู่ที่ไหนหนอ แช่ม
sopheak on เธออยู่ที่ไหนหนอ แช่ม
វណ្ណសារ on Khmer Unicode – (KhmerOS) 2.0.1
Nimol on 2012 valentine quote…
อีควายไทย on คนไทย – Thai People