អ្នកនិពន្ធចេះរកនឹកឃើញពាក្យនេះ តាមពិតជាពាក្យសាមញ្ញសោះ សង់ហើយសារ តែបែជានឹកមិនឃើញ ដឹងតែសង្សារ សង្សារ ហាហាហាហា! សង្សារ – ព្រាប សុវត្ថិ (RHM 402) សង្សារ សំណព្វ អូនត្រូវឃ្លាតពីបង បងឆ្ងល់ចំណង ហេតុអ្វីក៏ចងមិនជាប់? មិនស្គាល់ហើយជួប មិនរួចបែរនាំទៅ មិនត្រូវបែរជាឆ្លើយថាសម ។ ខំប្រឹងសាងសង់ ហើយបែរជាសា រ ចោល គ្រាន់ជាស្រមោល ដែលអន្ទោលឲ្យឈឺ ត្រូវគ្រាន់ជា សង្សារ អ្នកណាគេថាត្រូវ ស្នេហ៍គ្មានអ្នកនាំផ្លូវ រកក្តីសុខ ។ (I) សង្សារ ៗ ៗ ជួបពេលណាតែងតែបែកគ្នា សង្សារ … Continue reading →