Monthly Archives: September 2009

ស្ងាត់​យូរ​ហើយ សុំ​ដាក់​មួយ​សិន…ផុស​បែប​លក្ខណៈ​ប៉្រាយវ៉េត ដូច្នេះសុំ​មិន​អនុញាត្ត​ឲ្យបញ្ចេញ​យោបល់ទេ… មិន​ដឹង​ថា​គួរ​ចាប់​ផ្តើម​ពី​ចំណុច​ណាមុន​ទេ នៅពេល​រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​កើត​ឡើង​ព្រម​ៗគ្នា​ ហើយ​មាន​ជា​រឿយ​បន្ត​បន្ទាប់ ។ ពេល​ខ្លះ​ទទួល​ស្គាល់​ខ្លួន​ចង់​រាថយ​នៅ​បញ្ហា​ដែល​ជួប ពេ​ល​ខ្លះ​នឹក​តូច​ចិត្តនឹង​អ្វី​ៗ​ជា​ច្រើន ជា​ពិសេស​គឺ​តូច​ចិត្ត​នឹង​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​មាន និង​បាន​ជួប ។ នេះ​ប្រហែល​ជា​គេ​ហៅ​ថា​ជីវិត​ហើយ​មើល​ទៅ … ខំ​ព្យាយាម​ទម្លាប់​​ថា​ឲ្យ​ទទួល​យក​ឲ្យ​បាន​ដែរ តែ​វា​ពិបាក​ម្ល៉េះ​ណ៎​កើត​មក​ជាមនុស្ស​ ពិបាក​សែន​ពិបាក​នោះ​គឺ​ពេល​ខក​បំណង ហើយ​វាមក​ខក​នៅពេល​ផ្ទួន​ៗគ្នា ។ វា​ក្លាយ​ជា​ការ​តូច​ចិត្ត អន់ចិត្ត ហើយ​គិត​ថា​អារម្មណ៍ទាំង​នេះ​ប្រហាក់ប្រហែល​អារម្មណ៍មួយ​ដែល​គេ​ហៅថា​ច្រណែនទៅ​វិញ ។ ចាត់​ទុក​ថា​សំណាង​ដែរ​ ដែលមា​ន​ប្លក់​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ ដែល​ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​ចេញ​បានឲ្យ​វា​ធូរ​ទ្រូង​ខ្លះ ។ មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​មិន​អាច​និយាយ ឬ ពិភាក្សា​ជាមួយ​ញាតិ​​​បាន មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​មាន​ដែន​កំណត់​ក្នុង​ការ​ទម្លាយ​ចេញ​មក​ខាង​ក្រៅ ទាំង​ៗ​ដែល​ការពិត​វា​សឹង​តែ​ផ្ទុះ​ចេញ​មក​ម្តងៗ​ទៅហើយ ។ រឿង​ខ្លះ​និយាយ​ចេញ​មក​វា​គ្មាន​អ្នក​ស្តាប់ រឿង​ខ្លះ​និយាយ​ចេញ​មក​វា​នាំ​ឲ្យ​​ធុញ រឿង​ខ្លះ​និយាយ​ចេញ​ម​កវា​នាំ​តែ​វិបត្តិ ហើយ​បើ​មិន​បញ្ចេញ​មក​គ្រប់​តែ​រឿង​នោះ មិន​យូរមិន​ឆាប់​ច្បាស់ជា​ ស្រាត​ខោ​ដើរ​គប់​កញ្ចក់​ឡាន​គេ​មិន​ខាន ។ … Continue reading →