Monthly Archives: March 2008

កាល​ពី​យប់​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ទី ២៧​ ខែ​មីនា​ ឆ្នាំ​២០០៨​ កន្លង​ទៅ​ថ្មី​នេះ នៅ​សាល​មហោស្រព​ចតុ​មុខ​បាន​ធ្វើ​ប្រារព្ធ​ពិធី​សម្ពោធ​ភាព​យន្ត​ឯកសារ​ជីវិត ​ពិត​មួយ​រឿង​ក្រោម​អធិបតីភាព​លោក​ឧបនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី សុខ អាន និង​ មាន​ការ​ចូល​រួម​ពី​សំណាក់​ផលិតករ​ អង្គទូត​នានា និង ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​ជាតិ​ និង អន្តរជាតិ​ជា​ច្រើន​រូប​ទៀត ។ ភាព​យន្ត​ឯកសារ​នេះ​ បាន​រៀប​រាប់​អំពី​ជីវិត​ក្រុម​គ្រួសារ​ខ្មែរ​មួយ​គ្រួសារ ក្រោយ​របប​បង្ហួរ​ឈាម​ខ្មែរ​គ្នា​ឯង ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់ ។ គ្រួ​សារ​មួយ​នេះ​គឺ​គ្រួសារ​របស់​លោក​យាយ ឆេង​ យ៉ាន គ្រួសារ​គាត់​ត្រូវ​បាន​បែក​គ្នា​ ដោយ​មួយ​ផ្នែក​គឺ​ធ្វើ​ការ​ភៀសខ្លួន​ទៅ​ជំរំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​មួយ​ផ្នែក​ទៀត​គឺ​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ ។ ភាព​យន្ត​ឯកសារ​​ជីវិត​ពិត​នេះ​បាន​ធ្វើ​ការ​ប្រៀប​ធៀប​ អំពី​ជីវភាព​រស់​នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ផ្នែក​ទាំង​ពីរ​នៃ​គ្រួសារ​ខាង​លើ ។ ផ្នែក ​មួយ​បាន​បង្ហាញ​ពី​ទុក​លំបាក​របស់​ជនភៀសខ្លួន​ ដែល​រស់​នៅ​ប្រមូល​ផ្ដុំ​គ្នា​ន​មួយ​កន្លែង មិន​អាច​ចេញ​ទៅ​ណា​ឆ្ងាយ​បាន​ទេ អ្វី​ដែល​គាត់​ធ្វើ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​នោះ​គឺ​ រង់​ចាំ​ដំណឹង​ថា​មាន​អ្នក​ធានា​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស ក្រៅ​អំពី​នោះ​ពួក​គាត់​រង់ចាំ​តែ​ទៅ​ហើយ​របប​អាហារ​ សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់​ដែល​​អង្គការ​សប្បុរស​នានា​គេ​ផ្ដល់​ឲ្យ​តាម​រយៈ​ថៃ … Continue reading →

មាន​រឿង​ខ្លី​មិន​សូវ​សំខាន់​មក​ប្រាប់​គ្នា​យើង បញ្ជាក់​បន្តិច​ថា​មិន​សូវ​សំខាន់ តែ​អាន​ហើយ​វា​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ឈឺ​ទេ វា​ប្រហែល​ជា​អាច​ឲ្យ​យើង​ធូរ​ស្រាល​អារម្មណ៍​ ឬ ញញឹម​ចេញ​តិច​ៗ​​ក៏​ថា​បាន ។ ជិះ​ជិត​ដល់​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ទៅ​ហើយ នៅ​សល់​ប្រហែល ៣​០​០​ម៉ែត្រ​ ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ​ ម៉ូតូ​ខ្ញុំ​ផ្ដល់​សញ្ញា​ប្រាប់​កង់​ក្រោយ​ធូរ​ខ្លាំង​ហើយ ។ សំណាង​ដែរ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​នោះ​ប្រហែល​១​០​ម៉ែត្រ​ដល់​​កន្លែង​សប់​កង់​ល្មម ខ្ញុំ​ប្រើ​វិធី​សាស្ត្រ​ដោះស្រាយ​មក​រួច​ខ្លួន​ពេល គឺ​ខ្ញុំ​សម្រេច​មិន​ទាន់​ប៉ះ​កង់​ទេ សប់​វា​សិន​ព្រោះ​ហួស​ម៉ោង​ប្រហែល​១​៥​នាទី​ហើយ មាន​អី​ប្រសិទ្ធិភាព​​ខ្យល់​នោះ​បាន​នាំ​ខ្ញុំ​ទៅ​ដល់​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ទាំង​ផើត​ផត​ពោះ ។ ពេល​ញ៉ាំ​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​រួច​ខ្ញុំ ក៏​បណ្ដើរ​ម៉ូតូ​យក​ទៅ​ប៉ះ​កង់​នៅ​ក្បែរ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ ព្រោះ​មិន​ចង់​ទុក​យូរ​ក្រែង​មាន​រវល់​នេះ​រវល់​នោះ​ទៅ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខក​ខាន ។ ទៅ​ដល់​កន្លែង​ប៉ះ​កង់ ពូ​ប៉ះ​កង់​គាត់​ទំនេរ​ដៃ​ល្មម អញ្ចឹង​ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ចាត់​ការ​ម៉ូតូ​ខ្ញុំ​មិន​បង្អង់​យូរ​ទេ ។ កំពុង​តែ​គាស់​សំបក​កង​ម៉ូតូ​ស្រាប់​តែ​មាន​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​អាយុ​ប្រហែល​១​០​ឆ្នាំ​បាន​បណ្ដើរ​កង់​មក​សប់​នៅ​កន្លែង​នោះ​ដែរ ។ ពូ​ប៉ះ​កង់​គាត់​ក៏​ប្រញាប់​ប្រញាល់​សប់​ឲ្យ​គ្នា​ដែរ ព្រោះ​នាង​តូច​នោះ​ថា​ប្រញាប់​ណាស់​ពូ​អើយ​ជិត​ដល់​ម៉ោង​គ្នា​ចូល​រៀន​ហើយ ។ ក្រោយ​ពី​សប់​កង់​ហើយ​នាង​តូច​កំពុង​ដក​លុយ​មួយ​រយ​រៀល​ឲ្យ​ពូ​សប់​កង់​មិន​ទាន់​រួច​ផង កង់​នាង​ក៏​ធូរ​ស្បេត​ទៅ​វិញ ។ នាង​តូច​ធ្វើ​​មុខ​ស្អុយ​ប៉ែ មើល​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​អាណិត​ណាស់ ។ ពូ​ប៉ះ​កង់​គាត់​ថា​កង់​នេះ​ធ្លាយ​ហើយ​ទាល់​តែ​ប៉ះ​ទើប​បាន ។ … Continue reading →