me again?
Why, me?
Anyway… Sorry, if it’s really me.
1 minute is needed to see u in person, wanna get answer from your eyes ‘if i really mean nothing to you’ and you to know from my eyes ‘how much miss you’… only one minute

First time watched in 3D at a cinema (BKK) and the second time at home (2D) …
“missing that good time >>> full day smiling like crazy”
so so so busy at work… really exhausted, yet have to read more for new challenge in my life …
fight! and cheer! then read read read…
Nothing, but miss u…
don’t wanna say anything, but miss u! Goodnight … Somnop jet bong!
Posted from my cell phone. Really stressful day! I really don’t know what to do. It’s something related to ethical decision making! Wanna help someone that I really feel pity of and really feel good with, yet i’m quite sure that my help is not going to work in a good way, like my wish. I’m sure that only me but other people around me will get in to trouble. But i’m really feel sorry and pity and really wanna help… But I really CAN’T.Let imagine, u’re watching a wild animal documentery film. a new born zebra was spotted by a group of hungry lion. Even we all know what the result is, still we pray for a miracle happent to save that baby zebra. We want to save him from death jaws of those hungry lions. My current situation is similar to such example. I really feel good with that one, who just met and talked few times. I really want to give that one a chance for a better life. But but but… I’m sure what gonna happen next after that. My ways of life, as well as that person’s live, and peoples around me will facing to tons of troubles. I’m so sorry that I can’t help u right now, but i’m giving you a promise to give u a big hand whenever my ability of solving those problem is strong enough… I’m keep moving for myself as well as peoples around me. Cheer…
អរគុណ មនុស្សម្នាក់ ដែលយើងទើបតែស្គាល់គ្នា តែខ្ញុំអរគុណ ដែលគេធ្វើជាអ្នកទទួលស្តាប់រឿងរ៉ាវក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំគ្រប់រឿង ដោយមិនតាមជជីកសួរថាមនុស្សម្នាក់នោះដែលខ្ញុំនិយាយដល់ជាអ្នកណា គេមិនសួរអ្វីឲ្យប៉ះពាល់ដល់អ្នកទីបី នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់បានបំផុត គឺសុំត្រឹមស្តាប់ពីអ្វីដែលមានក្នុងចិត្តខ្ញុំ គេពិតជាធ្វើជាអ្នកស្តាប់ដ៏ល្អម្នាក់មែន មិនបន្ទោសអ្នកណា មិនកាន់ជើងអ្នកណា តែបែរបន្លប់ទុក្ខខ្ញុំពេលដែលនិយាយទាក់ទងដល់ចំណុចរន្ធត់ក្នុងចិត្តមួយចំនួនទៅវិញ ពិតជាអ្វីដែលពិសេសមែន ជិតមួយឆ្នាំហើយដែលខ្ញុំមិនបានទម្លាយរឿងរ៉ាវគ្រប់យ៉ាង ដែលចាក់ស្រេះពេញក្នុងចិត្តមកឲ្យបានធូរស្បើយ (ជាអ្វីដែលហៅថាហាស្លាក់ខ្ជាក់ស្លែងពិតជារឿងផ្ទាល់ខ្លួនដែលស្មុគស្មាញនឹងប៉ះពាល់ច្រើនដល់ខ្លួនខ្ញុំ និងជាពិសេសភាគីម្ខាងទៀត ពិតជាមិនអាចនិយាចេញបានមែន ទាំងៗដែលចង់និយាយឲ្យវាធូរទ្រូងណាស់) បានត្រឹមសរសេរ ហើយលាក់ទុកនៅកន្លែងមួយ ដែលមិនអាចឲ្យអ្នកផ្សេងដឹង ឮ ឬឃើញ… ពិតជាសុំអរគុណគេយ៉ាងខ្លាំង..
តែក្នុងខណៈពេលជាមួយគ្នា នោះក៏ចង់សុំទោស គេផងដែរ ដែលខ្ញុំមិនអាចទទួលយកបំណងល្អរបស់គេបាន ។ ខ្ញុំដឹងថាគេចូលចិត្តខ្ញុំ(ច្រើនជាងមិត្ត) តាំងតែពីជួបគ្នាលើកដំបូង ហើយក្រោយពេលបាននិយាយលេង ព្រោះមិនមែនថាខ្ញុំលើកតម្កើនខ្លួនឯងទេ តែពិតជាបានឆ្លងកាត់រឿងនេះមកច្រើនហើយ ខ្ញុំល្មមអាចមើលយល់ថាអ្វីជាអ្វី ។ ហើយខ្ញុំក៏ទទួលស្គាល់ថាខ្ញុំចូលចិត្តគេដែរ តែយើងពិតជាមិនអាចមានលទ្ធផលបានឆ្ងាយជាងនេះទេនៅក្នុងពេលឥឡូវ ឬឆាប់ៗខាងមុខនេះឡើយ … មានកត្តាជាច្រើនដែលពុំបង្កឲ្យទៅបាន តែអ្វីដែលសំខាន់ គឺឆ្លងកាត់រឿងរ៉ាវ ពីរ បី ដងកន្លងមកនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំដឹងខ្លួនឯងច្បាស់ណាស់ ថាខ្ញុំរឹងម៉ាំជាងមុនច្រើនក្នុងរឿងបែបនេះ ។ បើប្រៀបធៀបនឹងលើកទី៣ សកម្មភាពរបស់គេសឹងតែប្រហាក់ ប្រហែលឬចង់ច្រើនជាងផង ដែលបង្ហាញថាគេចូលចិត្តខ្ញុំ (ច្រើនជាងមិត្ត ច្រើនជាងបងប្រុស) ។ តែអ្វីដែលមកហាមចិត្តខ្ញុំ និងបង្អាក់មិនឲ្យវាទៅឆ្ងាយជាងនឹងគឺបទពិសោធន៍កន្លងមកនឹងឯង ព្រោះខ្ញុំខ្លាចបាត់បង់ បើស្ថិតនៅក្នុងថានៈត្រឹមមិត្ត យើងអាចនៅរាប់អានគ្នាបានយូរអង្វែងជាងថានៈលើសនឹង (សង្សារ) ។ ខ្ញុំពិតជាមិនចង់បាត់បង់មនុស្សល្អៗម្នាក់ ដែលខ្ញុំចូលចិត្តចេញពីជីវិតខ្ញុំទៀតឡើយ ជាពិសេសជាការបាត់បង់បែបដដែលៗ គឺដោយសារការប្តូរតំណែងពីមិត្តទៅជាសង្សារនឹងឯង ។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំចង់និងបាន សុំទោសគេរួចហើយក្នុងរឿងនេះ (គេញញឹមទទួលព្រោះគេពិតជាយល់ពីអ្វីដែលខ្ញុំចង់បានពិតប្រាកដ) ….
អរគុណ សម្រាប់មិត្តភាព នឹងមានរឿងរ៉ាវមួយចំនួនដែលលើសពីមិត្ត ដែលគេអាចផ្តល់បាន… និង សុំទោស ដែលខ្ញុំមិនអាចទទួលបាននូវអ្វីដែលមានលក្ខណៈច្រើនឆ្ងាយជាងមិត្តភាព(ស្នេហា)ពីគេបាន …
(today, Aug 22nd, is your birthday… Wish you all the best, good luck, happiness, successful, may all your dreams come true… cheer!)
អានអត្ថបទមួយ Online គេសរសេរទាក់ទងរឿងស្រឡាញ់ យកមកគិតលេងៗឃើញថាត្រូវ … ការសរសេររបស់ខ្ញុំប្រហែលជាមិនគ្រប់ដូចអត្ថបទដើមទេ តែធានាបានគោលគំនិត …
ការស្រឡាញ់មានបីបែប …
1-ស្រឡាញ់ចេញពីមាត់ (ពោលឲ្យផុតតែពីមាត់ ចិត្តពិតមិនដឹងមិនយល់ស្រឡាញ់នឹងម៉េចទេ) ។
2-ស្រឡាញ់ចេញពីខួរក្បាល (ប្រើហេតុផលដើម្បីស្រឡាញ់ ស្រឡាញ់ដើម្បីផលប្រយោជន៍ ស្រឡាញ់ព្រោះសមហេតុផលនឹងស្រឡាញ់ ស្រឡាញ់ព្រោះគួរត្រូវតែស្រឡាញ់ សមនឹងស្រឡាញ់) ។
3- ស្រឡាញ់ចេញពីបេះដូង (អ្នកធ្លាប់មានស្នេហាពិតជាដឹង ពេលវាពើតៗ គ្មានហេតុផល តែកើតចេញពីចិត្ត, មានការនឹករលឹកលាយលំ មានការហួងហែង មានការព្រួយបារម្ភ មានការយកចិត្តទុកដាក់ ចង់នៅក្បែរ ចង់មើលថែរ ចង់យកអាសារ ចង់ថ្នាក់ថ្នម ចង់ឲ្យមានសេចក្តីសុខ និងចង់រួមជីវិតជាំមួយ ចំណង់ទាំងនេះកើតមកដោយគ្មានហេតុផល ព្រោះចេញពីបេះដូង អត់ចេះគិត វាដឹងតែមួយថា ស្រឡាញ់) ។
តើបែបណាមួយដែរ ដែលអ្នកធ្លាប់មានបទពិសោធន៍?
បែបទី១ … មិនសូវដែលប្រើការស្រឡាញ់បែបនោះទេ, តែប្តូរពីស្រឡាញ់ទៅជាចូលចិត្តវិញ ។ តែបែបនេះចំពោះបទពិសោធន៍ស្នេហា ខ្ញុំថាបានទទួល ២ ដង ឬអាចទាំង៣ដង ផង ។
បែបទី២ … គេធ្វើល្អដាក់ខ្ញុំ ឬកើតចេញពេលដែលមានការរាប់អាន គោរព គ្នាទៅវិញទៅមក… ស្រឡាញ់មិត្តភក្តិ ។ល។ ហើយបែបនេះក៏ប្រហែលជាបានទទួលពីបទពិសោធន៍ស្នេហាទាំង ៣លើកដែរ ស្រឡាញ់ចេញពីខួរក្បាលព្រោះហេតុផល ។
បែបទី៣ … បានទទួលពីម៉ែម្នាក់គត់ដែលអាចទទួលអារម្មណ៍នេះច្បាស់ … ហើយបានប្រើទៅវិញមួយភាគធំជាមួយម៉ែ និងបងប្រុស បើនិយាយពីការស្រឡាញ់ទូទៅ… តែចំពោះន័យស្នេហា…លើកទី១ ប្រើប្រហែល ៣០% លើកទី២ ប្រើប្រហែល ៦០ ..លើកទី ៣ ប្រហែលច្រើនជាង ៩០ទេដឹង… ហាហាហា តែគួរអស់សំណើចខ្ញុំមិនដែលបានទទួលពីអ្នកទាំង ៣នោះបន្តិចណាសោះឡើយ ដែលហ៊ាននិយាយដូច្នេះ ព្រោះខ្ញុំដឹងកាន់តែច្បាស់ នៅពេលការបែកបាក់មកដល់ គេបានបង្ហាញច្បាស់ក្រឡែតៗរាល់លើក…
ចុះអ្នកវិញមានបទពិសោធន៍រឿងពួកនេះបែបណាដែរ? មិនបាច់តបនៅទីនេះទេ..គិតហើយតបខ្លួនឯងចុះ
ចង់តែសើចខ្លួនឯងឲ្យលាន់ផ្អើលភូមិទេ… តែសើចមិនចេញសោះ ព្រោះវាចុក…នៅពេញក្នុងទ្រូង (អាការៈស្រដៀងពេលមានស្នេហាទេ ពើតៗកណ្តាលទ្រូង គ្រាន់តែពេលនេះវាចុក) ។
នៅក្នុងក្បាលឯណេះវិញ លាន់ឮតែពាក្យប្រមាថ ជេរដៀលដល់មនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បំផុត លាន់ឲ្យរងំពេញខួស ឃើញតួអក្សរទាំងនោះវាអណ្តែតទៅអណ្តែតមក ។ ពេលខំធ្មេញភ្នែកថាមិនចង់ឃើញ តែបែរជាលេចរូបមនុស្សម្នាក់កំពុង សប្បាយចិត្តសើចចំអកឲ្យខ្ញុំ ក្រសែភ្នែកពោរពេញដោយការមើលងាយមើលថោក និងអាការៈរបស់ខ្ញុំដែលកំពុងតែជួប ។
ពាក្យថាចង់ក្អួត … វាបានចាក់ដោតពើតៗកណ្តាលទ្រូង វាបង្ហាញឲ្យឃើញរូបភាពពេបមាត់ មើលងាយបន្ថោក អស់សំណើចនឹងគំនរបញ្ហាដែលខ្ញុំកំពុងជួប ។ សួរថាអ្នកណាចង់ពិបាក អ្នកណាចង់កើតទុក្ខ? គ្មានទេ… អ្នកណាក៏ចង់ស្រួល អ្នកណាក៏ចង់ស្រណុក អ្នកណាក៏ចង់សប្បាយចិត្តដែរ តែជិវិតវាមិនដូចបំណងគ្រប់គ្នាឡើយ ថ្ងៃនេះអាចជាខ្ញុំ ដែលអ្នកស្អប់ ទើបធ្វើឲ្យទៅជាការសមមុខ ការបន្ថោក ខ្ពើមរអើម តែថ្ងៃស្អែកអាចជានរណាម្នាក់ដែលអ្នកស្គាល់ ឬអ្នកស្រឡាញ់ ឬ ជាខ្លួនអ្នកផ្ទាល់ ឬគិតថាខ្លួនអាចចៀសផុត? បើគិតបែបនោះក៏សូមបន្តទៀតចុះ តែចំពោះខ្ញុំ ខ្ញុំជឿបាបកម្មមានពិត!
សមមុខខ្លួនឯងណាស់ ឬក៏គិតថាប្រហែលជារាងចាលហើយ រឿងស្នេហាស្នេហឺតអីហ្នឹង! ធ្លាប់ជឿពាក្យសម្តីដែលគេថា មុននឹងឲ្យអ្នកដទៃស្រឡាញ់ខ្លួន ត្រូវតែចេះស្រឡាញ់ខ្លួនឯង និងស្រឡាញ់អ្នកដទៃជាមុនសិន ។ អាចចំណុចទីមួយប្រហែលមិនពិបាកទេ ព្រោះជាសភាវគតិរបស់មនុស្សហើយ តែអាចចំណុចទីពីរ សម្រាប់ខ្ញុំនៅពេលនេះ ពាក្យនេះវាប្រើការមិនបានសោះឡើយ ។
ឃើញច្បាស់ហ្នឹងភ្នែក! ម្តង ពីរដង និង បីដង លទ្ធផលដដែល … រឿងដដែលៗកើតមានឡើង គឺខ្ញុំត្រូវបានគេទាត់ក្បាលចោល ស្របពេលដែលខ្ញុំបានឲ្យក្តីស្រឡាញ់ពិតទៅគេ ស្របពេលដែលខ្ញុំបានទទួលយកគេមកជាផ្នែកមួយនៃជីវិតខ្ញុំ ស្របពេលដែលខ្ញុំព្រួយបារម្ត ហួងហែង យកចិត្តទុកដាក់ … គឺអ្វីគ្រប់យ៉ាងធ្វើឡើងដោយចិត្តពិត មិនមែនជាការបង្ខំ មិនជាការសម្តែង …. តែលទ្ធផលដែលខ្ញុំបានទទួលគឺដដែល ហើយកាន់តែច្បាស់ថែមទៅទៀតគឺ បរិមាណនៃចិត្តដែលខ្ញុំបង់រឹតតែច្រើន ការឈឺចាប់តបស្នងវិញ រឹតតែច្រើន ។ ដូច្នេះសរុបមកវិញ ចំណុចទី២ ដែលពោលខាងលើប្រើមិនបានការគេ ។
ត្រូវបន្តទៀតយ៉ាងម៉េច? មិនបិទខ្លួនឯងទេ ហើយក៏មិនបណ្តោយឲ្យរឿងបែបនេះកើតឡើងងាយៗម្តងទៀតដែរ ។ ឈឺណាស់ ឈឺមិនដឹងជារកពាក្យអ្វីមកប្រៀបបានទេ នៅពេលដែលស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ ឲ្យក្តីស្រឡាញ់ទៅមនុស្សម្នាក់ យកចិត្តទុកដាក់លើមនុស្សម្នាក់ តែលទ្ធផលដែលបានមកវិញគឺការខ្ពើមរអើមចង់ក្អួត សើចចំអក ដៀលប្រមាថ ពាសទឹកពាសដី …
ពិតជាសើចមិនចេញមែន!
Source: GSMARENA.com

Click to Read Full Story
I found an interesting topic in GSMARENA talks about, Story of shapes and Sizes of Mobile Phone… and I like the last paragraph the most
“Instead of conclusion
So a full-touch device with a XL screen and just under 10mm thick might as well be the mobile phone of the future – a good chunk of the near future at least. Oh, but we already have quite a few of those. So will it mostly be about improving software, adding applications and upping the processing power or will there be another unexpected twist?
Considering the way the industry has gone in the last decade – we’d rather expect the unexpected. At the time when we were starting off back in the day, mobile phones were just shedding off their external antennae. This may look small today, but back then it was no less a revolution than color screens and polyphonic ringtones. Boy, it’s bigger than video-calling will ever be.
10 years is not a long time. So you probably remember monochrome screens were measured by the number of lines of text they fit. And some of you may as well be reading this on a high-res touchscreen. So, what are we to expect in another ten years? We have no idea. And that’s the best part of it. So stay around. We sure will.“